Ridders
De eerste ridders
 Als je aan ridders denk zie je vast wel een man in een mooi harnas op een paard voor je.
Maar de eerste ridders hadden helemaal geen mooie harnassen. In die tijd waren er nog geen auto's en moesten mensen lopend naar een andere plaats toe. Omdat dit soms erg ver was bedachten ze een ander vervoersmiddel; het paard.
Als je kijkt naar het woord ridder dan lijkt dat heel erg op het Duitse woord ritter, wat ruiter betekent.
De eerste ridder komt al voor in de Romeinse tijd. Bij het Romeinse leger werd gebruik gemaakt van paarden om belangrijke officieren snel van de ene naar de andere plek te vervoeren. Of om de bagage mee te nemen.
Toen de stijgbeugel werd uitgevonden tussen 750-800 na Chr. zaten de ruiters veel steviger in het zadel en konden ze een lans vasthouden. Daarmee konden ze hun tegenstander van het paard afduwen.
Maar niet alle soldaten op een paard waren zomaar ridders. Een ridder was heel speciaal. Hij had een eed van trouw gezworen aan zijn heer. Die heer was een belangrijke, rijke man, een koning of een hertog.
De ridder was eigenlijk een soort knecht. Het Engelse woord voor ridder is dan ook "knight".
Het leven van een ridder
 Heb je er wel eens van gedroomd om ridder te zijn?
Lees dan eerst maar eens wat een ridder allemaal moest doen.
Om een ridder te worden waren er 2 dingen zeer belangrijk.
- Je moest een jongen zijn. Het liefst ook nog de oudste.
- Je vader moest ook een ridder zijn!
Willem was nog maar een jongen toen hij graag ridder wilde worden. Zijn vader was ook ridder. Als je vader geen ridder was mocht jij het ook niet worden.
Willem begon zijn opleiding als page. Dit was een soort hulpje in huis. Hij moest schoonmaken, het eten opdienen. Hij moest een paar jaar dit werk doen. Als hij het goed zou doen mocht hij misschien een nieuwe fase van zijn opleiding in gaan.
Willem deed ontzettend zijn best. Hij vond het helemaal niet leuk om elke dag schoon te maken en wilde snel schildknaap worden.
Na een paar jaren zei de heer tegen hem dat hij zijn werk als page goed had gedaan. "Willem," zei de heer, "je bent er nu klaar voor om mijn schildknaap te worden."
Willem was heel trots op zijn schildknaapschap. Hij was nu de persoonlijke bediende van de heer. Hij moest het harnas van de heer aan doen, hij maakte de wapens en het harnas schoon, hij zorgde voor de paarden. Kortom, hij moest er voor zorgen dat zijn heer alles perfect voor elkaar had.
Willem vond dit heel leuk werk, maar toch wilde hij heel erg graag zelf ridder worden. Als hij zelf ridder was mocht hij ook een page en schildknaap in dienst nemen. Dan was hij de heer en niet meer de leerling.
Toen Willem 22 was brak er oorlog uit. Zijn heer vond dat het nu tijd was om echt aan het werk te gaan. Willem werd nu "geridderd". Tijdens deze ceremonie kreeg hij zijn zwaard en tikte zijn heer met de platte kant van zijn zwaard op de schouders van Willem.
Willem was een hele goede ridder. Hij vocht voor zijn land en won vaak. Toen hij zelf pages en schildknapen had dacht hij vaak terug aan zijn tijd als jonge jongen. Hij wilde dat deze jongens het ook goed deden als ridder en leerde ze alle kneepjes van het vak.
Willem stierf toen hij heel oud was in een gevecht. Hij was een goede ridder geworden! Zijn land was trots op hem.
Ridders
Ridders waren vaak hele rijke mensen. Dat moest ook wel, want hun spullen waren ontzettend duur.
Voor een compleet harnas moest je tegen het einde van de Middeleeuwen ongeveer 75.000 euro betalen.
Riddertoernooi
Floris was een hele goede en knappe ridder. Hij had al in veel oorlogen gevochten. Maar nu was het al een aantal jaren rustig in Engeland. De edelen verveelden zich. Wat moesten ze nu bedenken om toch nog een beetje te kunnen vechten?
Een slimme ridder bedacht het.
Hij had een ontzettend knappe dochter. Zelfs de knapste ridder was nog niet goed genoeg voor haar. Haar vader bedacht dat de ridders voor haar moesten vechten. Alle ridders uit het land mochten mee doen aan dit toernooi. De beste ridder mocht trouwen met zijn dochter.
De knappe ridder Floris hoorde van dit toernooi en vertrok naar de plaats waar het toernooi gehouden werd. Het was wel 300 kilometer rijden op zijn paard. Hij deed er wel 4 dagen over, maar omdat hij wist hoe knap de jonkvrouw was.
Het toernooi was ontzettend spannend. Er waren allemaal ridders met mooie lansen. Daar moesten ze elkaar mee van het paard gooien.
Maar Floris wilde ontzettend graag trouwen met de mooie Marian. In de eerste paar ronden vocht hij tegen een aantal domme ridders. Hij won gemakkelijk. Maar na een aantal dagen werden zijn tegenstanders steeds beter.
Op de laatste dag moest hij vechten tegen ridder Robin van Manchester. Ook deze ridder wilde ontzettend graag trouwen met Marian. Marian had al aan Floris laten weten dat hij haar favoriet was.
Floris moest wel 5 keer aanvallen voordat Robin van zijn paard viel.
Floris had gewonnen!!! Nu mocht hij trouwen met zijn Marian.
|
